Pokój dziecka, a jego rozwój

Przy tworzeniu pokojów dziecięcych konieczne jest szerokie spojrzenie. Powszechnym grzechem jest wiara w zasadę, że kiedy dziecko będzie niewielkie, można mu przyznać najmniejszy pokój.

Czytaj dalej Pokój dziecka, a jego rozwój

Urządzanie pokoju dziecięcego, inspiracje które będą na czasie

Pokój nastolatka często jest ewolucją urządzania pokoju dziecięcego. Dziecko dorasta, staje się nastolatkiem, dlatego warto przemyśleć swoje inspiracje do urządzania pokoju dziecięcego kilka lat naprzód. Inspiracje do urządzenia pokoju dziecięcego powinny wynikać nade wszystko z chęci tego, aby dziecko dobrze się rozwijało, dobrze się bawiło oraz miało przestrzenie.

Przy czym ze względu na szybkie dorastanie nie jest dobrym pomysłem stosowanie takich kolorów jak różowy, budowanie fortów, urządzanie pokoju pod małe łóżeczko dziecięce, bez myślenia o dużym łóżku. Pokój dziecięcy też jak najszybciej powinien uczyć porządku – czyli dziecko sprząta po sobie, choćby do kufra. Nie wolno tam wstawiać swoich mebli, nie powinniśmy tam tez trzymać np. swojego komputera, ponieważ dziecko musi uczyć się i przyzwyczajać się do swojej odrębności.

Kolory ścian, inspiracje które zapamiętasz

Inspiracje na kolory ścian są dosyć łatwe do sprawdzania. Wystarczy przejrzeć naszą stronę, żeby natychmiastowo dojść do szybkich i sensownych połączeń kolorystycznych. Można wykorzystać również aplikacje, ale podstawowe kategorie inspiracji to:

1. Energia – żywe kolory, dobrze wyglądające w świetle słonecznym, które zapewniają dodatkowy zastrzyk energii na całe dnie.

2. Pozytywne myślenie – jasne kolory, które mają za zadanie przede wszystkim rozchmurzać. Trzeba jednak uważać, ze stosowaniem nadmiarów oraz poziomem jaskrawości!

3. Wyciszenie – stonowane kolory, które są dobra na wyciszenie i ułatwiają zasypianie. Nie dla każdego!

4. Artyzm – może zamiast jednego koloru, użyć kilka? Powiesić postery? Namalować coś na ścianach?

Podobnie jak w przykładach wyżej, nie są to w żadnym przypadku kategorie główne lub jedyne. Pomimo tego warto eksperymentować i wizualizować przed wykonaniem. Pokój ma służyć na lata, nie miesiące, dlatego pokój swojego dziecka należy przemyśleć sporo w przód. Nie ważne czy inspiracje na urządzanie pokoju dziecięcego są pociągające, jeżeli nie wykorzystamy ich potem do urządzania pokoju młodzieżowego.

Budowanie to zabawa w planowanie. Planujmy rozsądnie.

Urządzanie pokoju młodzieżowego

Wielu młodych rodziców musi sobie poradzić z trudną sztuką, jaką jest zaaranżowanie pokoju dla ich pociechy. Często jednak okazuje się, że gdy dziecko dorasta, to kolejne zadania przed jakim stają, czyli urządzanie pokoju młodzieżowego bywa jeszcze trudniejsze.

Dorastający człowiek ma zupełnie inne potrzeby niż dziecko. Nie chodzi tu nawet o wzorce estetyczne, które z całą pewnością się zmieniają z wiekiem. Chodzi tutaj o podstawowe potrzeby, które determinują to, że dziecko chce mieć taki, a nie inny pokój. Nie tylko chce, ale wręcz potrzebuje.

O ile dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym potrzebują ładnego pokoju do zabawy i przestrzeni do prawidłowego rozwoju, to już młodzież wymaga miejsca, które stanowić będzie wyraz ich zainteresowań, a także pokoju wyglądającego reprezentacyjnie, by móc przyjmować w nim gości. Do tego wszystkiego należy jeszcze pamiętać o tym, że pokój zawierać powinien dobre miejsce do nauki – wszak młodzież nie skończyła jeszcze edukacji.

Te wszystkie cechy trzeba zmieścić w jednym pomieszczeniu. Zmieszczenie w pokoju funkcji dla małego dziecka wydawało się zadaniem trudnym, okazuje się, że z czasem zadania aranżacyjne, jakie przed nami powstają, są jeszcze trudniejsze.

Od czego zacząć urządzanie pokoju młodzieżowego?

Jak zwykle przy aranżowaniu wnętrz – urządzanie pokoju młodzieżowego zaczynamy od planu. W planie tym musimy uwzględnić z całą pewnością łóżko, szafę na ubrania lub komodę, biurko i elementy ozdobne.

urządzanie_pokoju_młodzieżowego

Jeżeli chodzi o łóżko, to powinno ono znaleźć się przy ścianie tak, aby nie zagradzało przejścia. Dobrym miejscem na biurko jest róg pokoju. Pamiętajmy o tym, że ustawione powinno być w taki sposób, żeby światło padało z lewej strony, jeżeli dziecko jest praworęczne lub z prawej, jeżeli jest leworęczne.
To oczywiste, że najlepsze jest światło dzienne, jednakże nie możemy bagatelizować oświetlenia. Obowiązkowym elementem wyposażenia biurka jest lampka. Młode osoby bardzo często podchodzą do odrabiania lekcji czy czytania w późnych porach. Nie można im tego utrudniać ani narażać zdrowia.

Co dalej?

Elementy ozdobne zależą przede wszystkim od rezydenta pokoju czyli naszego dziecka. Wiemy, że w większości przypadków funkcjonalność pokoju to sprawa drugorzędna dla dziecka. Zwłaszcza dla dziewczyn – ważniejsze są elementy estetyczne, dzięki którym będzie mogła ze znacznie większym komfortem psychicznym przyjmować gości.

Chłopcy przeważnie nieco bardziej cenią wygodę i funkcjonalność, ale rzadko się zdarza, żeby nie myśleli o wyglądzie pokoju. Może co najwyżej nie wyrażają tego tak dobitnie. Oczywiście ich upodobania różnią się, ale nie różni się zanadto sama potrzeba posiadania ładnego pokoju.

Zazwyczaj jednak dziecko nie czuje podczas aranżowania tak silnie potrzeby tworzenia w pokoju funkcjonalności jak wyglądu. Przy tym wspomnieć warto, że już w przypadku małych dzieci zaleca się angażowanie naszej pociechy w urządzanie. Dlatego właśnie uważam, że złotym środkiem jest rozplanowanie niezbędnych elementów pokoju, mających ułatwić naszemu dziecku egzystencję, a następnie pozostawić mu jak największą swobodę w doborze dekoracji.

Swoboda, ale nie samotność

Dając dziecku swobodę w aranżowaniu własnego wnętrza, pozwalamy mu rozwinąć swoją kreatywność i powoli przygotowujemy dorastającą – wszak osobę do rozpoczęcia dorosłego życia. Samodzielne tworzenie własnej przestrzeni będzie jedną z pierwszych prób samodzielności. Dziecko będzie musiało liczyć się z konsekwencjami swoich poczynań, co nauczy je planowania i organizacji, a także tego, że nie zawsze można polegać na rodzicach.

Jednocześnie zawsze powinno ono czuć wsparcie rodziców, a zatem nie pozostawiajmy dziecka całkowicie samego w tworzeniu swojego pokoju. Nie narzucajmy mu swojej wizji w żadnej kwestii, poza wspomnianymi zagadnieniami użytkowymi, chyba, że samo nas o to poprosi. Wszak przyznanie, że czegoś się nie potrafi i poproszenie o pomoc kogoś bardziej doświadczonego również jest oznaką dojrzałości.

Urządzanie pokoju dziecięcego inspiracje

Biorąc się za aranżowanie wnętrz, w większości przypadków pożądane jest, abyśmy w mniejszym lub większym stopniu trzymali się określonego stylu. Natomiast urządzanie pokoju dziecięcego, to działanie do którego inspiracje powinniśmy czerpać z zupełnie innego źródła.

Wokół urządzania pokoju dziecięcego krąży bardzo wiele opinii, czy wręcz mitów. Zanim zaczniemy cokolwiek robić w związku z aranżacją, powinniśmy rozprawić się z takowymi.

Poskramianie mitów

1. Pokój dziecięcy może być mały.

Wielu ludzi wychodzi z założenia, że dziecku nie potrzeba wiele przestrzeni. Otóż nic bardziej mylnego. Mały człowiek potrzebuje miejsca do rozwoju. To oczywiście zależy od tego, jak organizujemy przestrzeń domu, ale przeważnie pokój naszego dziecka musi pełnić funkcję sypialni, w której nasza pociecha odpoczywa, salonu/bawialni mającej wspomagać aktywność dziecka, jak również gabinetu, w którym odrabiane będą zadania domowe.

Wyobraźmy sobie zatem, że wszystkie te funkcje musimy zmieścić w jednym pomieszczeniu. A teraz pomyślmy o tym, że wiele osób próbuje osiągnąć to przy bardzo małej powierzchni. Przeciętna powierzchnia pokoju dziecięcego to 11-12 m2. To mniej niż ma wiele pomieszczeń pełniących jedną tylko z niezbędnych w pokoju dziecięcym funkcji. To zrozumiałe, gdy mamy ograniczoną przestrzeń, ale w dużym domu nie powinniśmy żałować dziecku miejsca.

2. Najlepiej, jeśli pokój dziecięcy jest prosty.

To bzdura, że pokój na planie prostokąta lub kwadratu jest najlepszym wyborem dla dziecka. Jest on co najwyżej najłatwiejszy do urządzenia. Jednakże w żadnym wypadku nie wygrywa na innych polach z pomieszczeniami o bardziej zawiłych kształtach. Wszelkie zakamarki rozbudzają wyobraźnię naszej pociechy. Urządzenie pokoju dziecka w ten sposób stanowi niesamowitą inspirację do różnych, kreatywnych zabaw. Dlatego też powinniśmy odchodzić od prostoty w stronę gmatwania, zakamarków i wielu innych nietypowych rozwiązań sprzyjających powstawaniu ciekawych pomysłów. Zatem wszelkie załamania, skosy i antresole są jak najbardziej mile widziane w pokoju dziecięcym.

3. Pokój dziecka powinien być kolorowy.

To bardzo mocno zakorzeniony w świadomości mit, jakoby najlepszym kolorem ścian w pokoju dziecięcym były odcienie żywe i wyraziste. Wynika to z tego, że dzieci lubią kolory i kolorowe zabawki. Powodem jest także obecność na rynku dużej ilości zabawek, w jaskrawych kolorach. Do tego media prezentują niezwykle kolorowe reklamy i programy telewizyjne dedykowane dzieciom, które są pełne migotliwych i jaskrawych barw.

Z wielu przyczyn nie sprawdza się to w przypadku farb ściennych, a już zupełnie nie sprawdza się w przypadku pokoju dla dziecka. Jaskrawe kolory ścian powoduję agresję, nieprzyjemne pobudzenie i dekoncentrację. Co więcej – odbijając światło, utrudniają zasypianie. Zwłaszcza, że wiele dzieci śpi przy zapalonym świetle.

Zamień mity faktami

urządzanie_pokoju_dziecięcego_inspiracje

Nie rób tego sam

Dorośli lubią urządzać swój dom po swojemu. W końcu, kiedy wreszcie mamy możliwość urządzenia swojego miejsca do życia to chcemy decydować o jego wyglądzie w każdym calu. Niestety czasami zapominamy o tym, że w pokoju mamy mieszkać nie my, tylko dziecko. To ono powinno dobrze się czuć i dobrze rozwijać.

Podstawową sprawą jest zaangażowanie dziecka w urządzanie jego pokoju. Zapytanie o jego inspiracje i upodobania. Jednakże samo przeprowadzenie rozmowy nie wystarczy. Dziecko musi brać aktywny udział w samym procesie aranżowania wnętrza. Czasami możemy mieć błędne pojęcie o jego zainteresowaniach i tym, jak chciałoby je przełożyć na wygląd swojej przestrzeni życiowej.

W wielu przypadkach powinniśmy pozwolić zadecydować dziecku. Trzeba jednak zachować tutaj rozsądek. Nie można pozwolić sobie na to, żeby dziecko wybrało kolor zbyt jaskrawy. Mimo, że może on dobrze wyglądać na próbce, to obecnością na ścianach będzie wpływał niekorzystnie na nastrój dziecka.

Ponadto w kwestii upodobań kolorystycznych, chłopcy zazwyczaj preferują jasne odcienie szarości i inne subtelne barwy, natomiast dziewczynki wolą przeważnie pastelowe kolory.

Stwórz dziecku mikroświat

Pokój dla dziecka powinien w pełni zaspokajać jego potrzeby rozwoju i relaksu. Przypominać powinien znacznie bardziej kawalerkę niż małą sypialnię.

Nie powinniśmy też ustawiać mebli i sprzętów o jasno określonych funkcjach. Niech dziecko ma swobodę w wykorzystywaniu mebli i wymyślaniu dla nich funkcji. Niech odkrywa świat i rozbudza swoją kreatywność. Nie jest też konieczne wyposażanie dziecięcego pokoju w telewizor czy komputer – zwłaszcza, jeżeli dziecko jeszcze jest małe. Te urządzenia nie sprzyjają rozwojowi, a ograniczeniu kontaktów z rodziną. Są dobre dla wyposażenia pokoju młodzieżowego, jednak kilkuletnie dzieci z całą pewnością nie potrzebują tych dobrodziejstw w swoim pokoju.

Gdzie szukać inspiracji?

Bardzo często popełniamy ten błąd, że szukając inspiracji do urządzania pokoju dziecięcego, zaczynamy od przeglądania blogów i magazynów wnętrzarskich. Tymczasem pierwszym źródłem powinna być rozmowa z dzieckiem. Dopiero potem należy rozpocząć poszukiwania zakrojone pod kątem potrzeb naszej latorośli. To chyba oczywiste, że nie ma sensu przeglądać najróżniejszych tapet ze wzorami baśniowymi, gdy nasze dziecko interesuje kosmos…

Starajmy się niczego dziecku nie narzucać. Mało mówić, a więcej pytać. By pod parasolem naszego rozsądku, dziecko samo było autorem aranżacji wnętrza.

Programy do wizualizacji wnętrz

Poprzedni wpis traktował o tym, dlaczego warto przy aranżowaniu łazienki skorzystać z programów do projektowania. Jednakże poza takimi narzędziami są także specjalne programy do wizualizacji wnętrz.

Programy do wizualizacji wnętrz są bardzo podobne do tych służących do projektowania. Różnią się jednak wyważeniem nacisku. Te pierwsze skupiają się na stworzeniu projektu poprzez dzielenie pomieszczeń i planowanie rozmieszczenia poszczególnych elementów wnętrza. Są to programy, które mają za zadanie stworzenie projektu, który będzie czytelny dla architekta bądź wykonawcy.

Programy do wizualizacji mają inne zadanie. Jest nim przygotowanie obrazu lub animacji przedstawiającej to, jak wyglądać będzie gotowe mieszkanie lub budynek. Odbiorcą gotowej wizualizacji ma być klient. Dowolny klient, nawet taki, który nie zna się na architekturze ani dekoracji wnętrz, ale będzie mógł wzrokowo ocenić to, co zaproponować mu chce architekt. Programy do wizualizacji wnętrz są zazwyczaj bardziej wymagające dla komputera. To dlatego, że renderują grafikę, a co za tym idzie obciążają komputer, a do ich poprawnego działania niezbędny jest lepszy komputer niż ten, którego użyć można do spokojnej pracy przy użyciu narzędzi do projektowania.

Wśród obu grup można wyróżnić te profesjonalne, których używają specjaliści, by przedstawiać klientom swojej propozycje. Są one drogie i trudne w obsłudze. Jednakże znaleźć można także tanie(lub darmowe – niestety rzadko warte uwagi) programy, przystępne – również pod względem łatwości obsługi dla przeciętnego, szarego użytkownika.

Bardzo często zdarzają się programy, które łączą obie funkcje. Pozwalają zarówno stworzyć projekt wnętrza, jak również jego wizualizację. Co więcej są one nierzadko dostępne online, dzięki czemu każdy użytkownik może z nich skorzystać nawet bez konieczności instalowania na komputerze.

Co więcej ich obsługa jest bardzo często intuicyjna, a do tego można z nich korzystać (lub przynajmniej z wersji demonstracyjnej) za darmo. Warto zwrócić uwagę na tego typu darmowe programy do wizualizacji wnętrz, dzięki którym aranżacja pomieszczeń w naszym mieszkaniu staje się znacznie łatwiejsza i możliwa do wykonania w większym stopniu samodzielnie.

Sylwetki polskich architektów cz. 4. | Aranżacja wnętrz inspiracje

Jednym z największych dzieł Sadłowskiego jest do dziś Dworzec Główny we Lwowie. Z pewnością jest to jego najbardziej znane dzieło, jednakże jego dorobek jest dużo, dużo większy.

Praca naukowa

Władysław Aleksander Sadłowski urodził się 1869 roku we Lwowie i tam także zdobył wykształcenie. Najpierw podstawowe, potem studiował na Politechnice Lwowskiej. W 1892 roku wyjechał do Austrii. Studiował na Politechnice we Wiedniu, gdzie był asystentem katedry rysunków odręcznych i ornamentalnych.
Wrócił jednak do Lwowa w 1897 roku i tam uzyskał dyplom inżynierski. Dwa lata później zaczął uczyć rysunku w Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie, aby w 1911 wrócić na Politechnikę we Lwowie jako profesor.
Nie sposób wymienić licznych obowiązków, które pełnił i opisania jego zaangażowania w pracę naukową.

Praca zawodowa

Przy tym Sadłowski nie zaniedbał praktyki zawodowej. Pracował początkowo w biurze projektowym Zygmunta Gorgolewskiego tworząc wystrój Teatru Wielkiego we Lwowie. Zanim został samodzielnym architektem pracował jeszcze z Janem Lewińskim i Wincentym Rawskim.
W swojej pracy reprezentował architekturę secesyjną, później konstruktywizm. Miał także wiele zasług w dziedzinie sztuki sakralnej.
Do jego najbardziej znanych dzieł sakralnych należą wnętrza kaplicy Jezusa Miłosiernego i Ubiczowania, główny ołtarz w kościele Sióstr Sakramentek we Lwowie, kaplica cmentarna w Mycowie…

Warto także wspomnieć o takich dokonaniach Sadłowskiego jak Pałac Sztuki we Lwowie, Szkoła Rzemiosła Artystycznego, gmach Polskiego Tow. Muzycznego, a w końcu jego najbardziej spektakularne i najbardziej znane dzieło, jakim był Główny Dworzec Kolejowy we Lwowie. Był to wówczas największy dworzec na ziemiach polskich. Władysław Sadłowski zajął się jego projektem i budową.
Było to przedsięwzięcie przełomowe nie tylko ze względu na rozmiar, ale tez na zastosowane technologie takie jak żelbetonowe stropy i dźwigary, które przykrył szklany dach.

Nie tylko architektura

Ponadto Sadłowski był autorem wielu budynków mieszkalnych, uczelnianych, usługowych… Był w dużej mierze architektem Lwowa. Jego działalność twórcza nie kończyła się jednak na budownictwie. Występował w Operze Lwowskiej, a wcześniej był prezesem Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia”.

Miłował przyrodę, polowania i rolnictwo. Po przejściu na emeryturę przeprowadził się do folwarku pod Brzeżanami.
Miał sprecyzowane poglądy narodowo demokratyczne, jednak nie zdecydował się na działalność polityczną.

Zmarł w 1940 roku we Lwowie i tam też został pochowany w grobowcu rodziny Rawskich na cmentarzu Łyczakowskim.

Aranżacja wnętrz inspiracje czerpie między innymi ze spuścizny Sadłowskiego. Urządzanie pokoju dla dzieci, projektowanie mieszkania online, czy też to, że mamy taki, a nie inny pomysł na małą łazienkę, a projekty małych łazienek wyglądają właśnie w ten sposób może w znacznej mierze wynikać jego dorobku.